Geen dijk van een huisstijl

De Westfriese Omringdijk is in het bezit van een eigen huisstijl, bestaande uit: “… een beeldmerk, een eigen lettertype en verschillende stijlelementen die worden ingezet om te bouwen aan de Westfriese Omringdijk als sterk merk.” (NMF Erfgoedadvies).

Aha, een dijk met een eigen lettertype, dat werd toegepast op diverse objecten langs de dijk, zoals bovenstaande zitbank, voorzien van uitstekende bouten in je rug en een gedicht. Zijn teksten in dit lettertype, dat op de bankjes uitsluitend in kapitaal wordt gebruikt, leesbaar of hebben ze eigenlijk ondertiteling nodig? Knap wie op bovenstaande foto meteen het verschil tussen de D en de O weet te onderscheiden in het woord ‘oord’.

Rond 1200 was Noord-Holland door de invloed van wind en water een eilandenrijk geworden. Rondom Westfriesland vormden de dijken in de tweede helft van de 13e eeuw één geheel: de Westfriese Omringdijk. Deze dijk is de enige ringdijk uit deze tijd die nog nagenoeg intact is.

Provincie Noord-Holland

Onleesbaar freeswerk

Tekstbord op de Omringdijk

Welke positie je ook inneemt tegenover dit tekstbord op de dijk: het blijft onmogelijk te ontcijferen wat erop staat, door een combinatie van het tegenwoordig zo populaire geroestte cortenstaal, de uitgefreesde letters en uiteraard die verdraaide huisletter. Ze hadden beter alleen een QR-code neergezet met een verwijzing naar een pagina op de website. Daar is de huisstijl zo te zien al goeddeels aan de dijk gezet. Maar ja, die objecten buiten, die blijven nog wel even staan.

Dringende deurboodschap

Een bordje naast de deur schreeuwt in forse kapitalen zijn boodschap. Het is de vraag wie er hier eigenlijk het meest op moet letten. Want postpakketten worden doorgaans niet zomaar zonder enige kennisgeving voor de deur neergezet, noch zo gespeld als op bovenstaand bordje. Mochten de bestellers geen gehoor krijgen dan worden ze gemaand te telefoneren. De opdrachtgever van dit ruim bemeten opbollende bordje houdt ook niet goed in de gaten wie er op slinkse wijze een sticker op heeft achterlaten (Smokersground?), waarmee de indruk wordt gewekt dat hier een heel ander type organisatie is gevestigd…

Ontstickerde stad

Stickers met een ongewenste inhoud kunnen maar beter van het straatmeubilair worden verwijderd. Het is niet direct nodig hiervoor agressieve hulpmiddelen in te zetten.

Vinylstickers zijn doorgaans eenvoudig te verwijderen (een uitzondering vormen exemplaren van dun foliemateriaal). Door aan de rand of hoek een duimbreed begin te maken kan de sticker daarna meestal in één keer losgetrokken worden. Vinylstickers die er al geruime tijd zitten willen nog wel eens breken. Niet alleen de inhoud van het drukwerk stinkt, ook het materiaal.

Papieren stickers weghalen is een ander verhaal, veelal zal de bovenlaag (gedeeltelijk) loskomen maar de lijmlaag niet. De ondergrond maakt veel uit, een sticker op een ongelakte, ruwe paal laat sneller los. Om de nagels te sparen is de hulp van een huissleutel of (metalen) sleutelhanger een uitkomst om de stickers weg te schrapen. Oppassen voor krassen op kwetsbare ondergronden, zoals houten bankjes. Verreweg de beste manier om papieren stickers te verwijderen is door ze nat te maken. Nadat het papier verzadigd is geraakt met water kan de sticker vervolgens vrij eenvoudig worden weggehaald, het geeft wel een kliederboel. De Balk prefereert een plamuurmes. Een voordeel van papieren stickers is dat deze relatief snel ontkleuren, zodat na enige tijd slechts een blanco exemplaar overblijft.

Bwerkte nepnieuws sticker
Deze sticker was moeilijk te verwijderen en werd daarom bewerkt met een whiteboard marker. Het drukwerk was echter van inferieure kwaliteit: binnen een maand was de inhoud verdwenen.