Kun je daar vergif op innemen?

Er staat een simpel houten kastje op de kade. Op het kastje staat in kapitalen geschilderd: ‘NIET OPENEN – VERGIF!’. Het uitroepteken is nog eens extra aangezet. Dit doet denken aan de paradox van Epimenides. Het zou een grap kunnen zijn, maar het zou ook kunnen kloppen. Zekerheid daarover hebben we niet totdat we het kastje openen, maar dan kan het te laat zijn. Als er werkelijk vergif in het kastje zit zou het waarschijnlijk niet zomaar op straat te vinden zijn. Het ligt voor de hand dat de meeste mensen het opschrift niet serieus nemen, maar voorzichtigheidshalve toch geen blik in het kastje zullen werpen. Wie wat naderbij treedt ziet dat er boven de deur nog te net lezen staat: ‘TOILETARTIKELEN KASTJE’. Dat is dan ook weer wat vreemd, waarom zou degene die dat erop geschreven heeft duidelijk hebben willen maken dat dit een kastje is? Let op mensen, dit zijn niet zomaar wat plankjes, het is wel degelijk een kastje. Het zou natuurlijk een onderdeel kunnen vormen van het vergifraadsel. Je raakt toch benieuwd of er iets in het kastje zit of dat daarbinnen mogelijk nog nadere aanwijzingen volgen…

Windbestendig

Er liggen een paar (ongebruikte) stickers op straat. Mooi vormgegeven in zwart-wit; grappig dat naast de regen ook de wind uit de wolken komt. Windproof – waarvoor zouden deze stickers gebruikt worden? Het meest voor de hand ligt dat het hier om windbestendige paraplu’s gaat. De sticker gaat dan mogelijk op de verpakking. In dat geval zou er ergens een paraplufabriek in de buurt moeten zitten, maar dat is niet het geval. Het is waarschijnlijker dat de stickers verloren zijn door iemand die ze heeft laten maken (weggewaaid?), de ontwerper of drukker wellicht.

Atelier

Je kijkt een steeg in en ziet een bord staan, dat de nauwe doorgang deels afsluit. Het laat maar liefst 14 keer in diverse lettergrootten weten dat er daar iets open is. Maar wat? Het blijkt een kalligrafisch atelier te zijn. Daar zijn er niet zoveel van. Je zou zeggen dat zo’n bord een uitgelezen kans biedt om de kalligrafische vaardigheden te tonen. Maar nee, er wordt gekozen voor een ratjetoe aan drukletters, waarvan sommige weliswaar hun kalligrafische oorsprong tonen, maar dat is natuurlijk niet het echte werk. Zelfs geen origineel ornament in eigen schoonschrift kan er vanaf. Een gemiste kans – mogen we een dergelijke stijl voorstellen?

Calligrafie voorbeeld

Grootte

Er is een probleem met het fotograferen van kleine objecten. Doe je dat van dichtbij dan is niet meer te zeggen hoe groot of het is, tenzij je er ter referentie iets naast gelegd hebt, waarvan we allemaal weten hoe groot het is. Een lucifer bijvoorbeeld, of een muntstuk. Dat werd vergeten bij deze mini-dobbelsteen, mogelijk onderdeel van een reiseditie van een spelletje. De dobbelsteen lag op een Amsterdamse hardstenen trottoirband van 25 cm breed, maar daarvan zie je hier slechts een deel, laten we voor het gemak houden op 10 cm. Dat zou betekenen dat de dobbelsteen ongeveer een halve cm groot was.

Dat is kleiner dan de exemplaren die je (vroeger althans) vaak aan de achteruitkijkspiegel in auto’s zag hangen, als een symbool om het geluk af te dwingen, net als een hoefijzer. Je zag ook regelmatig een paar mini-voetbalschoenen bungelen. Die kom je vrijwel nooit meer tegen in auto’s.

Kernachtig

Het is interessant om te zien hoe bedrijven zichzelf typeren. Sommige doen dat door middel van een slogan, anderen hanteren een paar trefwoorden. Wat te denken van een dakdekkersbedrijf dat zichzelf “Compleet en Actief” noemt? Tja, een incompleet dak lekt en er komt enige activiteit bij het dakdekken kijken, maar wat zegt dit eigenlijk?

Over naar de AW Groep op de foto. Die gebruikt drie kernwoorden om zichzelf te profileren. Het zijn er vaak drie, let maar eens op. Misschien louter een vormgevingszaak, dat verdeel je makkelijker onder een naam dan een of twee. Hier hebben ze het gezocht in de alliteratie met de naam van het bedrijf: ze beginnen alledrie met een a. Laten we eens bekijken wat de AW Groep doet en of de woorden bij ze passen. Het bedrijf in weg- en waterwerken gebruikt nogal hoogdravende taal op haar website, namelijk dat het “zich conformeert aan de 17 Sustainable Development Goals (SDG’s) van de Verenigde Naties”. Maar op dat spandoek heb je alleen die drie woorden en de context van een opgebroken straat.

Aandacht: heel fijn dat er aandacht is/wordt gegeven. Maar aan wat precies? Het asfalt, de wegwerkers, de omgeving, alles? Aandacht is nooit verkeerd, zal men hebben gedacht.

Ambitie: om de mooiste straat van Nederland te maken? Mensen of bedrijven kunnen natuurlijk ambities hebben, maar ‘ambitie’ zondermeer is tamelijk vaag te noemen.

Anders: dit is de lastigste van de drie. Anders in welk opzicht? Dan de concurrentie? Leggen ze de stenen verkeerd om?

BOKO de norm. Van wat, wie?
Bestelbusje van Boko

Update 4 november 2019: een auto tegengekomen van (alweer) een dakdekkersbedrijf genaamd Boko, dat zichzelf tot norm verheft. Mocht Boko slecht werk leveren, dan zou de lat voor anderen zomaar vrij laag kunnen komen te liggen.

Vanwege

Dit was in Antwerpen, 2011. Dit lijkt toch op een makelaarsbord dat je gebruikt om aan te geven dat je huis te koop staat, niet? Maar hier wordt een verzoek gedaan aan het langsrijdend verkeer om langzamer te rijden, in het Antwerps is dat trager. Het mooiste aan dit bord is het stippellijntje achter het voorgedrukte woord ‘Vanwege’, waar je dan zelf iets kunt invullen. In dit geval gaat het om het OLVC, dat is de school het Onze-Lieve-Vrouwecollege aan de Frankrijklei. Lijkt een fijn plan om die borden ook door Amsterdam te verspreiden, met op de stippellijntjes woorden als ‘halsbandparkieten’, ‘zwerfvuil’ of ‘spoorvorming’. Zo is in Antwerpen altijd wel iets opmerkelijks te vinden. Wat te denken van deze straatasbak, die iets wegheeft van een knalpot met uitlaat?

Buitenasbak in knalpotvorm
Knalpotasbak buitenmodel

Instructie

We kennen de gele borden langs de weg van omleidingen of wegafzettingen. Ze zijn geel omdat deze kleur goed opvalt en een waarschuwend effect van uitgaat. Op de borden kan vrij tekst worden geplaatst, wat nog wel eens tot vreemd gespelde aanwijzingen leidt. Maar deze variant was nog niet bekend: een rechtstreekse instructie (tussen de haakjes) aan handhavers danwel de politie (het gaat om een parkeerplaats die beschikbaar moet blijven voor een mindervalide). Maar zonder die kennis krijg je de indruk dat de situatie van een mindervalide moet worden gehandhaafd.

Overweg met trein
Werking tijdelijk gewijzigd

Bij de spoorweg ook een geel bordje. Dit klinkt verontrustend: de werking van de overweg is tijdelijk gewijzigd. Komen de bomen eerder naar beneden? Gaan ze sneller omhoog? Iemand heeft er met viltstift op geschreven: ‘Hoe dan?’

Geeltje

Tussen het groen van een perkje is een ‘post-it’ of ‘geeltje’ terechtgekomen, die dingen laten nou eenmaal makkelijk los. ‘Tafelzout’ staat erop. Dat lijkt wat kort voor een boodschappenlijstje. Wellicht zat het op een neutrale doos voor de eetgelegenheid in de straat? We zullen het nooit weten.

Mars

De klimaatmars is voorbij. Wat doe je na afloop met je zelfgemaakte borden? Die zijn hetzelfde lot beschoren als veel Sinterklaassurprises na 5 december: ze belanden op straat. Aandoenlijke leuzen op deze borden, maar je verwacht wel een duurzamer eind. Misschien recyclen bij de volgende optocht? Interessante wereldbol, hier en daar leven nog wat dieren op aarde, met name in Zuid-Amerika.