Moirépatroon door krantenraster

Een reclame voor Amstel Bier op het pand van de ‘Flora Bar’ doet ouderwets aan, maar het materiaal van het bord is een moderne pvc-plaat. Wat is daar aan de hand? De foto lijkt aan geelzucht te lijden en is duidelijk uit een oude krant vrijstaand gemaakt (want heeft het 25% krantenraster). Voor de print is de afbeelding opnieuw gerasterd, daardoor ontstaat een moirépatroon (op sommige beeldschermen beter zichtbaar dan andere). Het logo staat er twee keer op, vlak naast elkaar, dat zou het reclamebureau van de bierbrouwer nooit zo doen. En het etiket zit ook wat raar op het flesje, dat is als een plat vlak over de illustratie van het bierflesje gelegd. Wat een raar samenraapsel!

Uit welke krant komt die hand?

Eerst maar eens in de krantendatabase van Delpher op zoek wanneer de reclame met de hand die het pico bello-gebaar maakt in de krant stond. Dat blijkt in 1960 te zijn geweest, toen werd er veelvuldig gebruik van gemaakt, soms klein als im (tussen redactionele stukken, met de hand in de hoek), soms paginavullend met de hand op een lijn, zó:

Amstel reclame 1960
Amstel reclame paginavullend (Limburgsch Dagblad), 1960

In alle gevallen werd de combinatie van pils, gold en oud bruin vermeld. De advertenties gingen altijd vergezeld van een illustratie met een melige tekst, waarop een van de figuren het handgebaar maakt. Op 18 augustus 1960 ontstond er in combinatie met een advertentie van Nescafé een overdaad aan handen:

Hand in de reclame
Merkwaardige combinatie van handen in de krant (Limburgsch Dagblad, 18 aug. 1960)

We weten nu dus waar de hand vandaan komt. De rest is ook een DHZ-creatie: het flesje komt vrijwel zeker van een stockillustratie (daar zijn er veel van, Getty Images in Frankrijk heeft illustraties in dezelfde stijl), het zwarte buiketiket (dat overigens klopt met dat van de advertentie in de krant, maar niet met het type flesje) is een specifiek soort gezien de combinatie flesgrootte en statiegeld en komt waarschijnlijk van bieretiketten.nl. Kijk, zo maak je een retroposter!

Amster buiketiket 524
Amstel Bier buiketiket 524

Lange mouw ingekort

Er is weinig kleding gekocht de afgelopen maanden, de winkels zitten nog met de wintercollectie. In de aanbieding dan maar. Hier wordt de aanbieding in drie delen in het raam opgehangen, die van boven naar beneden leest: 30% lange mouwen op alle artikelen. Betekent dit dat alle lange mouwen tot 30% zijn ingekort om als zomerkleding te kunnen worden verkocht? Of zou het toch zo zijn dat je 30% korting krijgt op alle artikelen met een lange mouw? Ook aanbiedingen hebben baat bij de juiste volgorde.

In de bonen

De tekstschrijver zuchtte even. Het zat hem niet mee de laatste tijd. Vorig jaar was een van zijn creaties bij de taalrubriek van De Volkskrant te kijk gezet en eerder had een van zijn slogans een prijs voor dubieus taalgebruik gewonnen. Dit keer zou hij het simpel houden, gewoon: koffie, van bonen.

Hij keek nog eens goed naar de foto. Wat een merkwaardige rook steeg er op uit dat kopje, die vormgevers sloegen altijd een beetje door bij het photoshoppen. De opdrachtgever had gebeld, ze hadden meerdere soorten koffie, dat moest er wel op, en de appeltaart natuurlijk. In grotere letters. Het was ook nooit goed. Ok, diverse soorten koffie van bonen met appeltaart. Zouden ze bedoelen dat ze verschillende soorten bonen hebben? Of gewoon latte, cappuccino en espresso? Het zat hem dwars dat hij zo’n simpele opdracht niet snel tot een goed einde wist te brengen. Er zat al teveel tijd in, na dat gedoe met de fotograaf die in eerste instantie geen lepeltje in het kopje had gezet, terwijl dat toch duidelijk in de opdracht stond. Moest de shoot over, maar nou was het lepeltje weer te lang voor zo’n soort kopje. Volgens de fotograaf was dit hem verkocht als koffielepeltje, die zijn nou eenmaal lang. Maar dat bord was voor een afhaaltent, daar hebben ze toch van die goedkope bekers? Gek dat hij daar niet eerder aan had gedacht. Nou ja, het staat wel luxe.

Hmm, koffie van bonen met appeltaart? Hij zou daar beter gemaakt tussen kunnen zetten. Dan werd het wel wat lang. Hij wist niet zeker of gemaakt eigenlijk wel nodig was. Hij zou het voor de zekerheid wat kleiner en tussen haakjes zetten. Ach, dat snappen de mensen wel. Punt erachter, ook al was het geen zin. Hij was hier wel klaar mee.

(Na plaatsing belde de opdrachtgever met de klacht dat hij de prijs nergens kwijt kon. En dat er Togo bij had moeten staan. Had hij nog gevraagd of die bonen dan uit Togo kwamen, maar dat bleek TO GO te zijn. De mensen moesten het meenemen.)