Parkeertegel wielbuiger

Een in onbruik geraakte oude fietsparkeertegel, inmiddels gelukkig volgelopen met aarde en grind, want dit soort tegels stonden bekend als beruchte voorwielslopers.

De openingen in deze tegels waren tamelijk ondiep, waardoor de geparkeerde fiets alleen door het eigen gewicht al kon omvallen. Dit soort straatmeubilair dateert nog uit midden vorige eeuw. Boze tongen beweerden dat ze een idee waren van de fietsenhandel, ter verhoging van de omzet. Overigens waren (en zijn, want ze staan er nog) de lage metalen fietsenrekken waar je het voorwiel in steekt ook niet bepaald ongevaarlijk.

Een flink verbogen voorwiel is vrijwel niet te repareren (alleen als er een kleine slag in zit lukt dat nog wel), waardoor het meestal op een nieuw exemplaar neerkomt. Wat trouwens niet alle fietsenmakers melden: bij een nieuw wiel (en bij een nieuwe fiets) moeten na een paar maanden fietsen de spaken opnieuw worden gespannen (sla de aangeboden servicebeurt derhalve nooit over). Daar heb je een spakenspanner voor nodig, een hulpmiddel dat elke fietsbezitter in de gereedschapskist zou moeten hebben, ook al gebruik je zo’n ding maar zelden.

Langparkeren

Bij de fietsenstalling van het Hertenkamp (v/h De Witte Schuur) in het Wilhelminapark hangt een oudere, maar nog goed ogende fiets in de lucht. Die is bevestigd aan twee speciaal daarvoor in de grond geslagen palen en het bestaande houten fietsenrek. Een uit de hand gelopen grap, om aan te geven wat er met je fiets gebeurt als je die hier te lang laat staan? Daarvoor is de hele constructie toch te degelijk uitgevoerd. Bij navraag bleek het bij deze vorm van luchtfietserij te gaan om een kunstwerk in wording, dat straks de vernieuwde fietsenstalling zal markeren. Hoe dat er precies uit gaat zien is nog niet helemaal duidelijk, in elk geval zijn er voorlopig bij de bestaande stalling een paar plaatsen minder beschikbaar.

Update juni 2021: We zijn inmiddels een half jaar verder, maar er veel veranderd is er niet aan de situatie. De oude fietsenhekken zijn inmiddels afgesloten met een paar dode bomen, dat is het enige.

Update oktober 2021: Er zijn twee vleugels aan het frame gelast van draadstaal, waarin kunstbloemen zijn gestoken. Dat is dan weer jammer.

Slagboomtekst snelleestest

Een slagboom moet open of dicht zijn. Op deze slagboom staat op elk wit en rood vlak een tekst. Als het in de bedoeling ligt dat de automobilist die voor de gesloten boom staat eerst de inhoud tot zich neemt, dan is het zaak dat deze snel kan lezen (of enige tijd blijft staan) voordat de slagboom open gaat en de teksten in de lucht verdwijnen. Dat lezen zal voor veel mensen toch al niet meevallen, want de teksten staan in elk geval op motorkapafstand (bij bepaalde suffe auto’s zal de tekst zelfs ónder het niveau van de motorkap zitten).

Het helpt in zulke gevallen als de tekst (net als op verkeersborden) kort gehouden wordt (‘stop’) en door iedereen snel te begrijpen is. Maar hier moet je in sneltreinvaart allerlei zaken doorgronden:

  • Je moet met je pinpas registreren (heb je die niet bij je, of doe je alles mobiel: jammer; tamelijk vergaand ook, voor een parkeerterrein);
  • De tijd stopt na betaling bij uitrijden (dit moet nog wetenschappelijk bewezen worden);
  • Maar ben je gast van de Mastenbar dan is P(arkeren) gratis – daar afwaarderen (afwaarderen? had je dan al opgewaardeerd?);
  • Gelukkig: het eerste uur is gratis.

Dit is best veel informatie voor een slagboom, al dan niet in kapitalen. Bij het verlaten van het parkeerterrein wordt je als bezoeker nogmaals met een batterij teksten geconfronteerd (van soortgelijke aard). De parkeerautomaat zelf heeft zelfs een A4’tje vol instructies opgeplakt gekregen.