Ha, balken!

In het Julianapark in Hoorn staat in een hoekje bij de ingang een beeld van André Volten, volgens het bordje getiteld H-Balken (2001). Hé, dat deed meteen denken aan een beeld dat vroeger regelmatig werd tegengekomen in het Sloterpark in Amsterdam, maar dan in een verkleinde versie. Dus maar weer eens langs dat beeld van aan elkaar gelaste balken in Amsterdam Nieuw-West gefietst, en inderdaad, ze zijn wat vorm betreft identiek. Links het origineel in het Sloterpark, rechts de kopie in Hoorn (die is ongeveer de helft in grootte).

I-balken Sloterpark AmsterdamH-balken door André Volten, Julianapark, Hoorn

De staalplastiek in Amsterdam maakte Volten in 1968 en is getiteld I-Balken (DIN30). Hij was oorspronkelijk lasser bij de NDSM in Amsterdam Noord en zijn vroege werk in de jaren zestig bestond vaak uit ijzeren balken met een I, H of T-vormig profiel. De Balk ziet toch eerder een H dan een I aan het eind van deze balken. Het lijkt erop dat er kort voor het overlijden van Volten (in 2002) een kleinere versie van is gemaakt voor het park in Hoorn. In Amsterdam wilde de gemeente het ooit op een marmeren sokkel plaatsen, maar dat vond Volten maar geldverspilling.

Het werk van Volten staat op 21 plekken in Amsterdam (het wordt tijd voor een route). Ook wie nog nooit van hem heeft gehoord zal wel eens een beeld van hem zijn tegengekomen, zoals de ring voor het stadhuis, de knoop aan het IJ in Noord of het monument voor Antony Winkler Prins (van de encyclopedie) op het Frederik Hendrikplein. Die laatste wordt ook ‘de knakenpaal’ genoemd, omdat het kunstwerk op een stapeling munten lijkt. (De knaak was vroeger een bijnaam van de rijksdaalder, het twee-en-een-half guldenstuk).

Mozaïek

In februari 2018 werd een foto gemaakt van een speciaal mozaïekbord op een voetpad in de Bijlmerweide, waaronder een extra bordje ‘kunstuiting’ was geplaatst. De Balk had het idee uit te zoeken of dit in opdracht van de gemeente was gebeurd en welke kunstenaar dit had gemaakt (dat is Peter Vial, zijn website zit achter op het bord geplakt, hij heeft meerdere beelden in Zuidoost staan). Een item hierover was er tot dusver nog niet van gekomen, maar kortgeleden stond er een artikel van Gijs Groenteman in Het Parool waarin een en ander door de kunstenaar wordt toegelicht:

‘Toen stadsdeel Zuidoost erachter kwam, plaatsten ze er een normaal, echt bord bij – ze wilden de mozaïekborden niet weghalen omdat de buurtbewoners ze mooi vonden. Maar er was een juridisch probleem: als er iemand bekeurd zou worden op het voetpad, bijvoorbeeld een fietser, zou die kunnen zeggen dat mijn bord niet echt is. De reac­ties waren niet van de lucht, want ieder mens begrijpt wat met het gerestaureerde bord wordt bedoeld. Bovendien: er wordt niet gehandhaafd. Uiteindelijk hebben ze er maar de vermelding ‘kunstuiting’ bij gezet, en ze zijn geplaatst bij kleine zandpaadjes.’

Vlakbij het Rembrandtsplein staan er nog twee, in de Bakkerstraat, voor een massagesalon. Het bord staat op een vreemde plek, namelijk halverwege de straat. Hier geen extra toevoeging aan het bord. Door de Bakkerstraat reed vroeger een tram, zie Wikipedia. In 1976 was dit een behoorlijk verlopen stukje stad. Daar is niet veel meer van terug te vinden.

Voetpadbord als kunstuiting
Mozaïekbord Bijlmerweide, zie het verschil in de hoofden met die in de Bakkerstraat

Paspop

Aangetroffen langs het Bullewijkpad in Amsterdam Zuidoost (Holendrecht): een kleine paspop van ca. een meter (voor een kind?), voorzien van enige attributen. Is het kunst? Is het iets ritueels? We zullen het nooit weten. Zoals te verwachten was er bij een volgend bezoek geen spoor meer van te bekennen.