In een dode hoek gestickerd

Kort achter elkaar werden twee Franstalige dodehoekstickers aangetroffen, eerst op een Nederlandse vrachtwagen en daarna een camper. Deze sticker is in Frankrijk verplicht gesteld, althans voor voertuigen boven 3500 kg. Campers behoren daar ook toe, de afbeelding op de sticker is daar zelfs op aangepast. Het deed denken aan vroeger tijden toen het Frans nog de tweede taal in Nederland was. Zo waren teksten van de posterijen nog tot in de jaren 70 van de vorige eeuw tweetalig (port betaald – port payé was lang de officiële tekst op ongefrankeerde partijenpost). Het doet wat vreemd aan dat dit niet voor de hele EU is geregeld, met een taalloze sticker.

Maar waar zitten die ‘angles morts’? Geel is de kleur van het gevaar, het zijn de gele vlakken voorzien van uitroepteken op de afbeelding, dus praktisch alles naast, achter en vlak voor de bestuurderscabine. Toch kunnen fietsers zich beter ook niet in het zwarte vlak voor de achterwielen opstellen, ook al zou deze plek zichtbaar moeten zijn in de spiegels op de cabine. De plaats waar de stickers moeten worden bevestigd is overigens strikt gereglementeerd – het moeten er drie zijn, aan de zijkanten voor en aan de achterkant, op minimaal 90 cm hoogte. De waarschuwing is bedoeld voor voetgangers en fietsers, maar wie de sticker van dichtbij bekijkt bevindt zich dus altijd in een dode hoek.

Linttrommel brugafsluiting

Straatmeubilair krijgt over het algemeen niet zoveel aandacht van voorbijgangers tenzij het erg uitzonderlijk is of in negatieve zin, als object voor graffiti of stickers. Er zullen maar weinig bezoekers zijn die zich later dit object weten te herinneren.

Kapotte veer afzetlint
Lint buiten werking

De klapbrug voor de Drom (die rond 1900 versmald is) kent aan de ene kant twee handbediende slagbomen, aan de andere kant wordt een afzetlint gespannen om de voetgangers enige afstand te laten houden van de geopende brug. Dat lint zit in de fraaie zwart-rode trommel, waarvan De Balk zorgvuldig een sticker van een politieke partij heeft verwijderd (die toch niet in de Kamer is gekomen). Nu is afzetlint zoals we dat kennen vrijwel altijd rood-wit, in een enkel geval geel-zwart. Het ding staat er pas een jaar of vijf, nadat fietsers tegen de geopende brug waren gebotst. Zou men zwart-rood voor de linthouder een passender keuze hebben gevonden in de nabijheid van een historisch gebouw? Hoewel vroeger zowel rood als zwart werden geassocieerd met gevaar, is het lint dan toch weer rood-wit geblokt. De trommel kan worden afgesloten met een hangslot, maar in het vaarseizoen wordt dat nagelaten, omdat de brug dan frequent geopend wordt. De beschadigingen zijn ontstaan doordat de men het lint heeft laten terugzwiepen waarbij de handgreep de trommel raakte en er zo af en toe fietsers tegenaan rijden.

Update: Regelmatig gebeurt er iets met het gefotografeerde object direct na publicatie van het bericht op De Balk. Bij het lint is de veer kapot gegaan, er wordt tijdelijk geïmproviseerd met een rood-witte ketting. Het vervangende onderdeel moet uit China komen.

Verre van gevaarlijk

Wat valt op aan deze grijze deur van een elektriciteitshuisje van Liander? Er groeit graan voor de deur, inderdaad. En er is een luchtrooster in de deur geplaatst, dwars door de veiligheidsstickers, klopt. Maar het gaat De Balk om een sticker op de deur die nog wel zichtbaar is waarop staat: verrebediend. Heeft de netbeheerder (alweer even geleden, in 2016) een nieuw woord aan het Nederlands toegevoegd? We hebben immers ook verrekijker, dus waarom zou ‘van verre bediend’ dan niet samengetrokken kunnen worden? Het is even wennen zo’n nieuw woord, maar als het eenmaal op meerdere plekken wordt gebruikt raakt het snel ingeburgerd.

Binnen het project I-netten gaat Liander middenspanningsruimtes verrebediend en intelligent maken.

Interessant is ook de kleur van de sticker en de afbeelding die erop staat. Een gele sticker, een rood uitroepteken, een gevarendriehoek: alles wijst er al van verre op dat we hier met een bepaald gevaar van doen hebben waartegen gewaarschuwd moet worden, vergelijkbaar met het spanningsgevaar. Pas op, hier werken ze met een afstandsbediening! Zo’n vaart zal het toch niet lopen? Misschien dat Liander daar bij nader inzien toch afstand van zou moeten nemen.

Toevoeging

Dat ziet je niet zo vaak, zo’n nuchtere toevoeging aan een gevarenbordje: “bij brand niet natspuiten”. Dit bordje heeft een opmerkelijk vormgegeven hoofdletter ‘IJ’. Het hangt op de Zaanse Schans, waar het in 2010 werd gefotografeerd. Je mag verwachten dat de brandweer op de hoogte is van zo’n situatie met hoogspanningskabels. Misschien dat de boodschap gericht is op gewone burgers die deze kennis ontberen. Jammer dat het bordje niet van het houtwerk is geschroefd bij een schilderbeurt.

Toevoeging aan de toevoeging: als je er wat meer op gaat letten kom je de waarschuwing op oude elektriciteithuisjes vaker tegen.

P.E.N. huisje met bordjes
P.E.N. huisje met bordjes

Brutaal

In het radioprogramma Vroege Vogels kwam al eens een item voorbij over meeuwen die van de Waddeneilanden een retourtje Madurodam nemen, om daar de toeristen van hun broodjes hotdog te beroven. Een snelle en eenvoudige buit, want de toeristen zijn daar niet op voorbereid. (In Duitsland werd dat gedrag overigens tien jaar geleden al gemeld).

Zijn meeuwen agressiever, of assertiever, of inventiever geworden? Bij de ingang van de Hogeschool InHolland in Haarlem zijn ze inmiddels ook bekend bij de snackende studenten, getuige deze waarschuwing.