Verbod op plaats delict

De onderkant van de Schellingwouderbrug in Amsterdam, naast het Flevopark, is een vrijplaats voor graffiti geworden. Vrijwel alles zit eronder. De gemeente heeft in een wat hulpeloos aandoende poging een bord neergezet met de tekst ‘Verboden GRAFFITI te Spuiten’. Dat laatste woord inderdaad voorzien van een hoofdletter, wat de boodschap er niet overtuigender op maakt. Uiteraard is het bord inmiddels stevig onder handen genomen, maar wel zodanig dat de tekst nog net leesbaar is gebleven, ongetwijfeld opzettelijk. De enige manier om zo’n plek schoon te houden zou betekenen dat alles wat er wordt aangebracht vrijwel direct moet worden verwijderd. Het is duidelijk dat de gemeente hier verder geen pogingen meer onderneemt en de poetsdoek in de ring heeft geworpen.

Linttrommel brugafsluiting

Straatmeubilair krijgt over het algemeen niet zoveel aandacht van voorbijgangers tenzij het erg uitzonderlijk is of in negatieve zin, als object voor graffiti of stickers. Er zullen maar weinig bezoekers zijn die zich later dit object weten te herinneren.

Kapotte veer afzetlint
Lint buiten werking

De klapbrug voor de Drom (die rond 1900 versmald is) kent aan de ene kant twee handbediende slagbomen, aan de andere kant wordt een afzetlint gespannen om de voetgangers enige afstand te laten houden van de geopende brug. Dat lint zit in de fraaie zwart-rode trommel, waarvan De Balk zorgvuldig een sticker van een politieke partij heeft verwijderd (die toch niet in de Kamer is gekomen). Nu is afzetlint zoals we dat kennen vrijwel altijd rood-wit, in een enkel geval geel-zwart. Het ding staat er pas een jaar of vijf, nadat fietsers tegen de geopende brug waren gebotst. Zou men zwart-rood voor de linthouder een passender keuze hebben gevonden in de nabijheid van een historisch gebouw? Hoewel vroeger zowel rood als zwart werden geassocieerd met gevaar, is het lint dan toch weer rood-wit geblokt. De trommel kan worden afgesloten met een hangslot, maar in het vaarseizoen wordt dat nagelaten, omdat de brug dan frequent geopend wordt. De beschadigingen zijn ontstaan doordat de men het lint heeft laten terugzwiepen waarbij de handgreep de trommel raakte en er zo af en toe fietsers tegenaan rijden.

Update: Regelmatig gebeurt er iets met het gefotografeerde object direct na publicatie van het bericht op De Balk. Bij het lint is de veer kapot gegaan, er wordt tijdelijk geïmproviseerd met een rood-witte ketting. Het vervangende onderdeel moet uit China komen.

Steenslagbrug inpakkunst

Een gemeentedienst die in de voetsporen lijkt te treden van de eerder dit jaar overleden kunstenaar Christo (Vladimirov Javacheff) door een brug in te pakken, zij het met een tamelijk goedkoop alternatief voor textiel: landbouwplastic. Het hangt als een luier onder de brug door van de ene leuning naar de andere. Dit is een eenvoudige brug van houten planken, met daartussen enige speling, je kunt het water tussen de spleten zien glinsteren. De planken hebben net een nieuwe toplaag van steenslag gekregen. Van die gemeen scherpe stukjes grijze steen (maar waar je fietsband toch niet van lek raakt). Die moeten er door het verkeer worden ingereden (een wals zou te zwaar zijn om over de brug kunnen), waardoor er een deel in het water terecht zou komen. Dat werd door het plastic letterlijk ondervangen. Hoe het plastic is verwijderd (na een week ongeveer) zonder dat de inhoud alsnog in het water terecht is gekomen is niet bekend, maar daar zal vast iets op bedacht zijn met een bootje.

Ingepakte brug
Ingepakte brug

(Het betreft de Staaleversbrug, over de Staaleversgracht. Staalevers waren stabiele schepen uit de 16e eeuw, met weinig diepgang en door sommigen gezien als voorloper van de latere blazers en bollen. Er werd gevist met drijfnetten.)

Buiten gebruik

De Tyne Bridge in Newcastle upon Tyne (VK) is een fantastische brug. De boog rust op vier zware granieten pilaren, die vroeger ook dienst deden als pakhuis en voorzien waren van een (goederen)lift. Een van die liften aan de Noordzijde is nog lang in gebruik geweest als personenlift, waardoor je tegen betaling van een klein bedrag (1p) snel van het kadeniveau naar de brug (en omgekeerd) kon komen. De lift was bemand en bovendien ingericht als een klein museum met diverse historische foto’s. Dit fenomeen is inmiddels helaas buiten dienst, “lift withdrawn from service” zoals het bordje vermeld. Dat is weliswaar elegant verwoord, maar niet minder definitief van aard.

De Tyne Bridge gezien vanaf Sandhill
De Tyne Bridge gezien vanaf Sandhill

Markering

Soms worden de voeten ook wel eens niet per ongeluk gefotografeerd. Zoals op dit houten bruggetje in de buurt van Henley-on-Thames in Engeland. Ze weten wel dat sommige delen van de brug verrot zijn, maar liever dan het te repareren wordt de spuitbus ter hand genomen en een markering aangebracht rond het rotte gedeelte. Zo, nu is het de verantwoordelijkheid van de wandelaar geworden. Kenmerkend voor de staat waarin het land zich bevindt.

Brugnaam

In navolging van Amsterdam krijgen de nieuwe bruggen in de wijk ‘Holland Park’ (wat eerst ‘Bergwijkpark’ was) in Diemen ook namen. Wél vernoemd naar een Amsterdamse School architect, niet in het Amsterdamse School lettertype dat in Amsterdam gebruikt wordt (waarvan de oorsprong niet geheel duidelijk is, maar dat wel speciaal is ontwikkeld voor de stad).

Ook in Diemen worden de namen aan de brug gelast. Het lettertype is vrij hoekig, met een opvallende K (rechte poot omlaag, schuine omhoog) en een gesloten G (bijna een 6). Dit heeft alles te maken met het vierkante buismateriaal waaruit de letters zijn gevormd. Van het oorspronkelijke park in de wijk blijft overigens weinig over, maar er komt wel weer een (kleiner) centraal exemplaar in het midden van de wijk voor terug.

Ondertiteling vereist

In de Amsterdamse Houthavens wordt met een vergelijkbare aanpak als in Diemen gewerkt (hier hangen de namen naar beneden), maar wordt een gehyperdesigned lettertype gebruikt, dat ondertiteling nodig heeft. En dat terwijl Amsterdam toch een eigen letter heeft voor bruggen, zou je zeggen. Het duurde echt even voordat ontcijferd werd dat deze brug de ‘Elseneurbrug’ heet (Elseneur is de Nederlandse naam voor stad Helsingør in Denemarken).

Elseneurbrug: ondertitels nodig
Ondertiteling: de Elseneurbrug

Brug

Welke situatie zou aan de totstandkoming van dit bord vooraf zijn gegaan? Wellicht deze: naar aanleiding van een incident waarbij iemand op de brug stond terwijl die automatisch werd geopend (bootbezitters moeten op een knop drukken), werd direct de opdracht gegeven tot de plaatsing van een waarschuwingsbord: “Zet erop dat het levensgevaarlijk is om de brug te betreden tijdens de bediening, en oh ja, dat het verboden is om dat te doen, nee, stréng verboden. En vanmiddag af graag”. De bordenmaker raakte in paniek: wat moest er ook alweer allemaal op, en in welke volgorde? Snel, snel…

(Waar? De Trekvogelweg langs de Noorderplassen, Almere.)

Slootvangst

De Amsterdamse grachten herbergen vele fietsen op de bodem, maar dat fenomeen is zeker niet alleen aan die stad voorbehouden. Dit is gewoon een slootje in Almere Stad (Parkwijk), waar bij elke brug een ongeveer gelijke ‘vangst’ kon worden vastgelegd. Samen op de kant gesmeten vormen ze een soort kunstwerk van oud roest, waarbij onduidelijk is uit hoeveel fietsen (en een enkel winkelkarretje) deze berg eigenlijk bestaat. Verbazingwekkend veel, in elk geval.

Spatbord

Fietsen behoren in Amsterdam tot het straatmeubilair. Wie zijn fiets een tijdje ergens in de binnenstad parkeert, zal merken dat die al snel door vandalen wordt vernield. Het eerst sneuvelen reflector, achterlicht, bagagedrager, dat soort zaken. Dit exemplaar werd gezien op de brug aan de Oude Schans en heeft houten spatborden. Normaal hebben spatborden ook afgebogen zijkanten, en dat is niet zonder reden. Dit type zal niet bepaald spatwaterdicht zijn. Het is trouwens een fiets van het Zwarte Fietsenplan, zoals een stickertje vermeld. Dat is geen tegenhanger van het Witte Fietsenplan, maar een winkelketen die origineel dacht te zijn.