Verbod op plaats delict

De onderkant van de Schellingwouderbrug in Amsterdam, naast het Flevopark, is een vrijplaats voor graffiti geworden. Vrijwel alles zit eronder. De gemeente heeft in een wat hulpeloos aandoende poging een bord neergezet met de tekst ‘Verboden GRAFFITI te Spuiten’. Dat laatste woord inderdaad voorzien van een hoofdletter, wat de boodschap er niet overtuigender op maakt. Uiteraard is het bord inmiddels stevig onder handen genomen, maar wel zodanig dat de tekst nog net leesbaar is gebleven, ongetwijfeld opzettelijk. De enige manier om zo’n plek schoon te houden zou betekenen dat alles wat er wordt aangebracht vrijwel direct moet worden verwijderd. Het is duidelijk dat de gemeente hier verder geen pogingen meer onderneemt en de poetsdoek in de ring heeft geworpen.

Bordje valt door de mand

Het is niet zo een, twee, drie duidelijk wat de motivatie was om deze mand met tekstbordje (in de vorm van een soort schilderspalet) te plaatsen. Wat en waar er precies ingezaaid zou moeten zijn valt moeilijk te constateren. In de mand ligt oud papier, dus daar zal het niet om te doen zijn.

De boodschap staat er al enige tijd en er verschijnt van alles in de omringende grond, overigens nauwelijks gras. Het is goed denkbaar dat de boodschapper een reden zocht om zo vriendelijk mogelijk hondeneigenaren te bewegen hun hond niet uit te laten op dit stukje grond. ‘Pas ingezaaid’ klinkt wel goed en werkt misschien beter dan het directe ‘Geen hondentoilet!’ of iets van dergelijke strekking. Als er wel degelijk het een of ander is ingezaaid, zijn honden dan niet welkom vanwege het graven, rollen, vertrappen of bemesten? De schrijver van de boodschap houdt er trouwens een interessante ‘E’ op na, bijkans een omgedraaide 3.

Plofbord hoekafslag

Toegegeven, dit is misschien een wat extreem geval. Dit van oorsprong eenvoudige bordje ‘verboden toegang’ (art. 461) staat op een wat afgelegen plek, misschien dat die situering de gelegenheid bood het op allerlei manieren toe te takelen.

Er zitten wat merkwaardige bollingen in het bord als gevolg van het (ongetwijfeld illegale) zware vuurwerk dat in het bord is afgestoken. De meeste (verkeers)borden hebben een omgekrulde rand aan de achterkant, waarin de ‘Cobra’ of een soortgelijk knaltuig tot ontploffing wordt gebracht, met name in de weken voorafgaand aan de jaarwisseling. De knallen zijn tot in de wijde omtrek te horen. Het lijkt erop dat deze bordenmishandeling op veel plaatsen een favoriete bezigheid is, want als je erop gaat letten zijn er heel wat borden geploft, uiteraard voornamelijk aan de onderrand. Maar een bord dat meerdere keren werd getroffen blijft uitzonderlijk.

Plofbord hoekafslag
Plofbord rand weggeslagen

Hoe zwaar het vuurwerk is dat hierbij wordt gebruikt laten deze voorbeelden zien van een bord en een wegmarkering waarvan de rand volledig is weggeslagen.

Ontploft hekwerk
Ontploft hekwerk

Dringende deurboodschap

Een bordje naast de deur schreeuwt in forse kapitalen zijn boodschap. Het is de vraag wie er hier eigenlijk het meest op moet letten. Want postpakketten worden doorgaans niet zomaar zonder enige kennisgeving voor de deur neergezet, noch zo gespeld als op bovenstaand bordje. Mochten de bestellers geen gehoor krijgen dan worden ze gemaand te telefoneren. De opdrachtgever van dit ruim bemeten opbollende bordje houdt ook niet goed in de gaten wie er op slinkse wijze een sticker op heeft achterlaten (Smokersground?), waarmee de indruk wordt gewekt dat hier een heel ander type organisatie is gevestigd…

Ten einde raad gerasterd

Dat zelfs de achterkant van een verkeersbord opmerkelijk kan zijn bewijst dit exemplaar, met een 3D-honingraatpatroon. De bedoeling zal zijn dat het bord hierdoor versterkt wordt. Over de honingraten lopen verbindingen met aan het uiteinde oogjes, die waren wellicht nodig om de vorm uit een mal te krijgen, want een bepaalde functie lijken ze verder niet te hebben.

Einde fietsstraat

Bord einde fietsstraat
Bord einde fietsstraat

Het maken van verkeersborden wordt niet altijd op dezelfde manier gedaan. Borden die het einde van iets markeren, bijvoorbeeld einde maximumsnelheid, zijn doorgaans zwart-wit versies van het origineel. Niet altijd, want einde voorrangsweg is dan weer gewoon in kleur. Over de grijze versie van de afbeelding loopt een diagonale balk bestaande uit drie lijnen van rechtsboven naar linksonder. Kijk maar op verkeersborden.nl.

Om de zwart-wit versies te maken wordt de afbeelding inclusief de tekst gerasterd. Hierdoor ogen de letters van bovenstaand bord merkwaardig, wat komt door het te grove raster dat is gebruikt. Het lijkt daardoor of de letters zijn gezet uit het Ecofont lettertype. Soms kom je in één straat dezelfde borden van andere makelij tegen, vergelijk onderstaande versies met een grof en een fijn raster.

Wegomlegging dankzij clipart

Clipart Amerikaanse trein

Het treinstation is tijdelijk alleen te bereiken via een omweg. Voor de omleiding is een geel bord neergezet met de afbeelding van een trein.

Ja, dat zouden ze wel willen, dat hier zo’n Amerikaanse Amtrak-achtige trein reed! Dan valt het toch wat tegen als er een sprinter aan komt. De bordenmakers hebben snel een greep in de clipart gedaan van een van de vele bureaus met stockillustraties. Je komt dit gestyleerde treinbeeld op allerlei plekken tegen op het internet, in allerlei vormen, ook als logo. Voor de zekerheid (wellicht om gedoe met auteursrecht te voorkomen) zijn wat details aangepast. De balkjes aan de voorkant zijn wat dikker, de koplamp wat kleiner, de rails is wat verlegd en de raampjes zijn wat verkleind. Er zijn veel varianten van dit beeld in omloop, allemaal met kleine aanpassingen.

Zichtbaarheid

Een ander bordje geeft een laadpaal voor elektrische auto’s aan, waar zichtbaar moet worden opgeladen. Zou hierop worden gehandhaafd? Dat een parkeerwachter speciaal belast is met het controleren of de stekker er wel inzit?

Laadpunt elektrische voertuigen
Laadpunt elektrische voertuigen

Zijbeukbordje voertuigverbod

Een bordje aan de zijbeuk van de Oosterkerk, te zien in de Oosterkerksteeg in Hoorn. Er lijkt speciaal voor het bordje een afdakje te zijn gemaakt, maar dat is niet het geval, het is een lijst die langs het hele gebouw loopt.

Verboden te berijden met voertuigen op vaste assen tot vervoer van kaas

Je weet het nooit helemaal zeker, maar dit zou een origineel bordje van een eeuw geleden kunnen zijn. Tekstueel kent het een ongewone precisie in het aanduiden welke voertuigen hier niet mochten komen, vooral dat ‘vaste assen’ intrigeert. In de techniek kent men vaste en demontabele assen, de laatste zijn doorgaans voorzien van een as-naafverbinding met een klem of spie, inderdaad, dat ding dat vroeger altijd losraakte bij de trapper van je fiets. Je zou denken dat de doorsnee kaaswagen demontabele assen had. Hoe dan ook is onduidelijk waarom dit als zodanig benoemd moest worden. De reden waarom ze hier niet mochten komen zal te maken hebben gehad met overlast door de harde wielen of de grootte en het gewicht van de voertuigen. Misschien verstoorden ze de kerkdienst.

Hoorn had vroeger een florerende kaasmarkt, die was elke donderdag even verderop op de Roode Steen (wordt nog als folklore in de zomermaanden gehouden), ook wel de Kaasmarkt geheten. Op oude foto’s is te zien met welk soort houten karren de kazen door de boeren naar de Waag werden gebracht. Het zullen deze paard en wagens zijn geweest die niet door de steeg mochten. Bij met maken van de tekst op het bordje wilde men alleen die voertuigen buitensluiten, dus kaasdragers te voet, handkarren of koetsen konden er wel gewoon doorheen. Tegenwoordig is de steeg voetgangersgebied.

Bordje Appelsteeg - geen paard en wagen
Bordje Appelsteeg – geen paard en wagen

In de Appelsteeg hangt een soortgelijk bordje met een veel algemenere tekst, hier ‘mag niet met paard en wagen gereden worden’. Boven de eerste woorden is nog net een randje van dezelfde tekst in een ander, moderner lettertype zichtbaar. Gezien ook de andere sporen lijkt het erop dat deze laag is verwijderd om de oorspronkelijke, eerste laag zichtbaar te maken. Dit versterkt de indruk dat dit originele bordjes zijn.

Tussen hel en vagevuur gecement

De straatnaambordjes hier zijn niet bepaald markant te noemen, de straatnamen daarentegen wél, of het nu gaat om Apenspel of Hoerejacht. Het steegje Tussen hel en vagevuur dankt zijn naam aan de twee herbergen die hier vroeger stonden, op de ene hoek De Hel en op de andere Het Vagevuur. Het is de vraag in welke je beter kon belanden. Ze hadden namelijk beide een bedenkelijke reputatie, hoe kan het ook anders.

Maar wat is er aan de hand met de twee straatnaambordjes? Heel uitzonderlijk zijn de letters in kapitalen met de hand geschilderd (zo te zien met een sjabloon). De ondergrond is niet van hout of metaal maar blauw geverfd cement, ongeveer in de kleur van de normaal gebruikte metalen bordjes. Waarom is gekozen voor deze ondergrond is niet direct duidelijk, misschien is dit historisch zo ontstaan. Het verklaart wel de vreemde beschadigingen, die worden veroorzaakt door ladders die af en toe de steeg in worden gedragen, voor reparaties of door glazenwassers. In weerwil van de naam is het steegje vrij koel en vochtig, ideaal voor de groei van mos tussen de tegels. Bij nat weer kan het wegdek er hels glad worden.

Ook onthoofde honden spreken Engels

Van dit hondenwerende bordje bestaan twee soorten, beter gezegd: twee houdingen. Het is wel duidelijk welke twee dat zijn. Het vreemde is: deze honden spreken altijd Engels tot ons. Ze worden kennelijk voor de internationale markt gemaakt, maar De Balk is ze tot dusver in geen enkel buitenland tegengekomen. Sommige honden verliezen het hoofd tijdens hun ongewenste bezigheden, of ze hebben er hun kop niet bij, dat kan ook.

Bordje tegen plassende hondebeesten
Bordje tegen plassende hondebeesten