Geen dijk van een huisstijl

De Westfriese Omringdijk is in het bezit van een eigen huisstijl, bestaande uit: “… een beeldmerk, een eigen lettertype en verschillende stijlelementen die worden ingezet om te bouwen aan de Westfriese Omringdijk als sterk merk.” (NMF Erfgoedadvies).

Aha, een dijk met een eigen lettertype, dat werd toegepast op diverse objecten langs de dijk, zoals bovenstaande zitbank, voorzien van uitstekende bouten in je rug en een gedicht. Zijn teksten in dit lettertype, dat op de bankjes uitsluitend in kapitaal wordt gebruikt, leesbaar of hebben ze eigenlijk ondertiteling nodig? Knap wie op bovenstaande foto meteen het verschil tussen de D en de O weet te onderscheiden in het woord ‘oord’.

Rond 1200 was Noord-Holland door de invloed van wind en water een eilandenrijk geworden. Rondom Westfriesland vormden de dijken in de tweede helft van de 13e eeuw één geheel: de Westfriese Omringdijk. Deze dijk is de enige ringdijk uit deze tijd die nog nagenoeg intact is.

Provincie Noord-Holland

Onleesbaar freeswerk

Tekstbord op de Omringdijk

Welke positie je ook inneemt tegenover dit tekstbord op de dijk: het blijft onmogelijk te ontcijferen wat erop staat, door een combinatie van het tegenwoordig zo populaire geroestte cortenstaal, de uitgefreesde letters en uiteraard die verdraaide huisletter. Ze hadden beter alleen een QR-code neergezet met een verwijzing naar een pagina op de website. Daar is de huisstijl zo te zien al goeddeels aan de dijk gezet. Maar ja, die objecten buiten, die blijven nog wel even staan.

Tussen hel en vagevuur gecement

De straatnaambordjes hier zijn niet bepaald markant te noemen, de straatnamen daarentegen wél, of het nu gaat om Apenspel of Hoerejacht. Het steegje Tussen hel en vagevuur dankt zijn naam aan de twee herbergen die hier vroeger stonden, op de ene hoek De Hel en op de andere Het Vagevuur. Het is de vraag in welke je beter kon belanden. Ze hadden namelijk beide een bedenkelijke reputatie, hoe kan het ook anders.

Maar wat is er aan de hand met de twee straatnaambordjes? Heel uitzonderlijk zijn de letters in kapitalen met de hand geschilderd (zo te zien met een sjabloon). De ondergrond is niet van hout of metaal maar blauw geverfd cement, ongeveer in de kleur van de normaal gebruikte metalen bordjes. Waarom is gekozen voor deze ondergrond is niet direct duidelijk, misschien is dit historisch zo ontstaan. Het verklaart wel de vreemde beschadigingen, die worden veroorzaakt door ladders die af en toe de steeg in worden gedragen, voor reparaties of door glazenwassers. In weerwil van de naam is het steegje vrij koel en vochtig, ideaal voor de groei van mos tussen de tegels. Bij nat weer kan het wegdek er hels glad worden.