Letters

Station Haarlem, de vroegere herentoiletten. Inmiddels aangepast aan de tijd en dus moest er een aanduiding ‘Dames’ bijgeplaatst worden (straks worden ze genderneutraal, wat dan?). Ingraveren in de steen werd niet aangedurfd of was wellicht niet mogelijk vanwege de monumentenstatus. Dan wordt het de slechtst denkbare optie: een lelijk perspex bordje met plakletters. De oude typografie stamt uit de Art Nouveau-periode en kent een fraaie, verticale taillering, kijk maar naar de ‘H’. De nieuwe belettering is daar een slap aftreksel van, met als dramatisch dieptepunt de ‘D’, een soort ingezakte pudding. De ‘E’ een slechte kopie, de ‘M’ zonder enige persoonlijkheid (vergelijk dat eens met de ‘R’!). We zijn op het verkeerde spoor beland.

Aankleding

Restaurants huren stylisten in, die de ruimte ‘aankleden’. Met authentiek uitziende rommel, oude pannen, verveloze trapjes en dat soort zaken. Of ze gaan naar Ikea en halen daar wat spullen, wat maakt het uit. En dus hangen er in deze gelegenheid gewoon drie Ikea ‘Mossebo’-lijstjes naast elkaar, zónder inhoud, maar nog wel met originele productomschrijving van Ikea. Misschien wordt dat wel de nieuwste trend. (Meer voor de hand liggend: ze hebben niet eens gemerkt dat er geen reproductie in het lijstje zat!)

Letters

Een modewinkel in Wageningen omlijst de etalage met tegeltjeswijsheden, op semi-nostalgische wijze aangebracht met handgeschilderde letters op achtkantige bordjes. Zo heb je nog wat aan die gevel en hebben voorbijgangers na sluitingstijd ook nog wat bekijken. Over de inhoud van de bordjes is niet al te lang nagedacht. Het gaat meer om het effect, er wordt hier getracht authentiek en origineel te zijn. Excuses voor de uitsnede van de foto, op de een of ander manier stond de camerainstelling opeens op ‘vierkant’. Beeld maken is tenslotte gewoon niet te lang nadenken over je instellingen.