Dwarsliggers

Spoorbielzen zijn gewoon balken? Nee, dwarsliggers worden ze genoemd. Vroeger van hout, tegenwoordig van beton. Spanbeton. Daar maken ze bijvoorbeeld de monoligger NG30, waarbij de kraagbouten en het bevestigingssysteem zijn voorgemonteerd.

Die liggers krijgen een nummer en sinds enkele jaren ook een jaartal mee. Altijd handig: mochten ze toch eerder breken dan verwacht, dan weet je nog welke partij dat was. Maar in 2013 moet er moment gekomen zijn waarop iemand bij Spanbeton moet hebben gedacht: hé, dat jaartal staat verkeerd om (ergens tussen nr. 430 en 473). En toen hebben ze het omgedraaid. Kijk maar.

Update 2019: Toch niet, blijkt uit een ander spoorsegment, waar nrs. 494 en 495 werden aantroffen, en kijk, daar staat 2013 bij de laatste ineens weer op z’n kop! Ze doen gewoon maar wat, zo lijkt het.

De nummers zijn mogelijk niet in volgorde geproduceerd… of het zijn twee verschillende ‘stempels’ die op verschillende momenten in het beton worden gedrukt.

Treincodes

Dit is de internationale trein naar Berlin Ostbahnhof, nog van het oude (niet-ICE) type. Op een rangeerterrein is er graffiti op gespoten. Dat gebeurt regelmatig. Maar wat dan weer interessant is: dat iemand (vermoedelijk in Duitsland) het belangrijk acht dat de codes op de rijtuigen leesbaar blijven. En daarom alleen die voorzichtig schoonpoetst. De rest komt wel weer bij de reguliere schoonmaak. (Gefotografeerd op Amsterdam Centraal).

Afbreking

Het afbreken van namen is altijd een riskante zaak. Zo is er de naam Tesselschade, van Maria Tesselschade, door haar vader zo genoemd vanwege door hem geleden averij bij Texel. Tegenwoordig nog in gebruik als de voornaam ‘Tessel’, wat dus een verwijzing is naar het eiland. Maar dan. Wanneer de straatnaambordjesmaker zoals hier op de foto de naam afbreekt ontstaat er dus een ‘Tessel’ en een ‘schadeplantsoen’. Terwijl zo te zien een afbreking Tesselschade-plantsoen ook mogelijk was geweest. Klein verschil, grote gevolgen. Brokkenmakers, die bordenmakers.