Vogelvoederplaats

Dit is een raam (vandaar de reflectie) van een school in Almere. Er zit een vogelvoederhuisje geplakt op de buitenkant van het raam. Aan de binnenkant is van papier een boom geknipt en geplakt. Aan de hoeveelheid zaad te zien zijn er deze winter niet veel vogels langs geweest. Gelukkig maar, want enigszins pesterig is deze voederplek wel, zo aan het raam geplakt, wetende dat veel vogels juist tegen glas te pletter vliegen. Alsof ze willen zeggen: ‘kijk maar, het raam is niet gevaarlijk’.

Opvallend detail is dat het ‘dakje’ gemaakt is van de treindienstregeling van de NS. Deze leraren laten zich door niets tegenhouden om een geschikt stukje plastic te bemachtigen!

Brievenbus

De post betekende vroeger zoveel meer. In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw ontving je nog minimaal elke dag één poststuk (de afrekening van de giro), maar meestal meerdere.

De brievenbus werd vroeger in gebouwen vaak op een prominente plaats ingemetseld in de muur, waardoor direct duidelijk was waar de post bezorgd moest worden. Zoals bij bovenstaand voorbeeld in de Nieuwe Uilenburgerstraat in Amsterdam (een voormalig badhuis, nu muziekcentrum Splendor). Dit type brievenbus is tegenwoordig doorgaans niet meer in gebruik, met dank aan de huidige minimumafmetingen voor de opening. In dit geval is er een nieuwe bus van een groter formaat even verderop in een hek gemonteerd. De oude bus is dichtgemaakt met stukje hout, waarop met enige moeite te lezen valt: “Post 114 in bus hek svp, dankjewel”. Grappig, zowel ‘u’ (op z’n Frans) als ‘je’ dus.

Ingemetseld buiten werking

Muurbrievenbus
Ook deze ingemetselde muurbrievenbus is gesloten met een plankje. Mooi aan dit exemplaar zijn de vier levensgrote stenen schroeven.

Het zal de lezer niet verbazen dat De Balk graag een ingemetselde brievenbus in de muur zou willen hebben. Kunstenaar Maarten Brinkman woonde vroeger op de Gabriël Metsustraat in Amsterdam op de begane grond en had zo’n bus. Zijn bed stond onder het raam, zijn hoofdkussen pal onder de brievenbus. Als hij te laat opstond werd hij gewekt door de toen nog gegarandeerde dagelijkse hoeveelheid post.

Zoiets is ook wel aardig (maar ook dichtgemaakt):

Muurbrievenbus verticaal
Ook al niet meer toegankelijk…

En dan dit exemplaar, tegengekomen in Hoorn. Er is een soort beschermingswal om de bus gemetseld, waarschijnlijk als bescherming tegen de regen. Het doet denken aan een tunnel. Deze is in elk geval nog in gebruik, zo lijkt het.

Brievenbus als tunnel
Brievenbus als tunnel

Muurdecoratie

Stadsmeubilair heeft het moeilijk in Amsterdam. Het wordt vernield, gaat kapot en wordt verwijderd door de gemeente, wordt gestolen, in de gracht gegooid of verdwijnt zonder aanwijsbare reden. Toch zijn er ook dingen die jaren blijven zitten, terwijl ze toch eigenlijk heel kwetsbaar zijn. Dit schilderijtje hangt op de Geldersekade op een verwaarloosd pand dat onder de graffiti en posters zit. Het is een opslagruimte van een Chinese winkel in de buurt en die doen er verder niets aan. Dit muurbloempje zit er nu al een tijd, en dat ondanks hordes dronken voetbalfans en gedrogeerde toeristen die er al langs zijn gekomen. Waarschijnlijk omdat het nauwelijks opvalt op deze muur. Het rode fietslampje werkt inmiddels niet meer. In de Sint Antoniesbreestraat hangt nog zo’n ingelijst werkje.

Update: in mei 2016 is het schilderijtje van de muur verdwenen. Gelukkig hebben we de foto nog. In 2019 werd na jaren leegstand het pand eindelijk gerenoveerd en werden er luxe appartementen (het zal niet) gevestigd.