Ontstickerde stad

Stickers met een ongewenste inhoud kunnen maar beter van het straatmeubilair worden verwijderd. Het is niet direct nodig hiervoor agressieve hulpmiddelen in te zetten.

Vinylstickers zijn doorgaans eenvoudig te verwijderen (een uitzondering vormen exemplaren van dun foliemateriaal). Door aan de rand of hoek een duimbreed begin te maken kan de sticker daarna meestal in één keer losgetrokken worden. Vinylstickers die er al geruime tijd zitten willen nog wel eens breken. Niet alleen de inhoud van het drukwerk stinkt, ook het materiaal.

Papieren stickers weghalen is een ander verhaal, veelal zal de bovenlaag (gedeeltelijk) loskomen maar de lijmlaag niet. De ondergrond maakt veel uit, een sticker op een ongelakte, ruwe paal laat sneller los. Om de nagels te sparen is de hulp van een huissleutel of (metalen) sleutelhanger een uitkomst om de stickers weg te schrapen. Oppassen voor krassen op kwetsbare ondergronden, zoals houten bankjes. Verreweg de beste manier om papieren stickers te verwijderen is door ze nat te maken. Nadat het papier verzadigd is geraakt met water kan de sticker vervolgens vrij eenvoudig worden weggehaald, het geeft wel een kliederboel. De Balk prefereert een plamuurmes. Een voordeel van papieren stickers is dat deze relatief snel ontkleuren, zodat na enige tijd slechts een blanco exemplaar overblijft.

Bwerkte nepnieuws sticker
Deze sticker was moeilijk te verwijderen en werd daarom bewerkt met een whiteboard marker. Het drukwerk was echter van inferieure kwaliteit: binnen een maand was de inhoud verdwenen.

Teller op ongewone hoogte

In Amsterdam hangen op verschillende plaatsen apparaten om de verkeersdrukte te meten.

De fietsteller ‘Signum’ van Cycledata is daar een voorbeeld van. Wie de QR-code op het apparaat scant komt op de website fietsteller.com waar men zich haast uit te leggen dat dit geen camera is en er geen privacygevoelige data worden verzameld. Toch oogt de behuizing teller echter enigszins als een… oude filmcamera. Maar wat opvallender is: het apparaat hangt op ooghoogte, daarom kon het zo van dichtbij worden gefotografeerd. Dat is in Amsterdam best gewaagd, want vernieling ligt altijd op de loer, al was het maar met een sticker op het oog. Anders dan de naam doet vermoeden telt het ding alles wat langs komt (op deze plek rijden ook in beperkte mate auto’s) en meet daarvan het aantal en de snelheid. De Balk’s OV-fiets is door deze teller bij het Amsterdamse Bos waarschijnlijk meerdere keren in de telling opgenomen.

Dit viel buiten het kader

Je ziet ze her en der nog staan: kaders die aangeven waar een mooi plaatje te schieten valt. De bordjes met het pictogram van een fototoestel bij uitzichtpunten behoren tot dezelfde categorie. Neem hier je foto, vertellen ze ons, net als alle anderen voor jou al deden.

Die kaders zijn geplaatst in de merkwaardige veronderstelling dat bezoekers niet goed in staat zouden zijn zelf hun te fotograferen onderwerpen te kiezen; wellicht met de toeristen in gedachten die in sneltreinvaart in bussen langs fotogenieke plekjes worden geloodst. Maar daar is op dit achterafweggetje geen sprake van. Ook de te fotograferen objecten zijn niet bepaald groots en meeslepend te noemen: een simpel weiland en wat woningen met nogal ontsierende zonnepanelen op het dak. Nee, hier is het geplaatste kader zélf interessant geworden, omdat het er zo te zien al jaren wat treurig en verwaarloosd bij hangt. Het zit ook tamelijk knullig in elkaar: het is aan de linkerkant smaller dan aan de rechterkant. Wie weet hadden ze hier ooit hun hoop op massa’s toeristen gevestigd, maar zijn die nooit gekomen.