Recent gepubliceerd

Gloeilamp

Het tijdperk van de gloeilamp mag dan voorbij zijn, maar als vorm is deze juist weer helemaal terug: in café’s, restaurants, winkels, etalages en bij mensen thuis. Inmiddels zitten er led-draadjes en lampjes in, maar de vorm van de lamp is zo herkenbaar dat die gehandhaafd blijft. In het geval op de foto bestaat de schroefdraad echter uit een paar horizontale deukjes.

Gloeilamp (in naam)
Peertjes

Contant

Ze zijn in opmars: de plekken waar je niet meer met contant geld kunt betalen. Even teruglezen wat Bob den Uyl hier in 1989 (in ‘Het land is niet ondankbaar’) over schreef: “Als je in een beter hotel of restaurant met contant geld betaalt, wordt je aangekeken of je een armoedzaaier bent – ze hebben geloof ik nog liever een valse cheque dan echt geld. Ik zie aan het einde van de automatiseringswoede nog de dag aanbreken dat er een zeer verstandig iemand opstaat die aankondigt het bankbiljet weer te hebben uitgevonden, dat dan weer onder algemeen gejuich in gebruik zal worden genomen. Want dat niets tegen het bankbiljet opkan wat handigheid en betrouwbaarheid betreft.”

Het zou interessant zijn te zien wat ze doen bij een PIN-storing. Terwijl iedereen zijn bordje al leeg heeft kan er niet betaald worden. Je zal zien dat contant geld dan ineens weer wel acceptabel is.

Rood/zwart

Drie Belgische kranten, drie keer dezelfde opening. Waar bij de een de beleggers een sombere kerst wacht, is het voor de andere een bloedrode of juist een gitzwarte. Dat rood slaat op ‘rode cijfers schrijven’ (‘in de min’), dat zwarte is een donkere versie van somber. Gebroederlijk naast elkaar in het schap mag de lezer zijn favoriete versie kiezen.

Boottekst

Naam op een van de vele narrowboats op het Grand Union Canal. Wie daarop vaart moet geduld hebben. In het kanaal liggen namelijk talloze sluizen, die je allemaal zelf met de hand moet openen en sluiten. Als wandelaar over het jaagpad langs het kanaal ben je dan ook sneller.

Alle tijd om een originele bootnaam in de bijna verplichte schaduwletter op de boot te schilderen. Een kennelijke variant op ‘Live to work, Work to live’ motto door een lasser, traditioneel zeggen de bootnamen iets over (het beroep van) de eigenaar.

Brug met sluis Grand Union Canal
Brug met sluis Grand Union Canal

Punt

Een punt is rond. Ook een meetpunt, al is het ongebruikelijk dat deze midden in een stoeptegel zit. Deze werd aangetroffen op een station, waar meer van Duitse origine te vinden is: de stationsklok, de kaartautomaat, de toegangspoortjes. En kennelijk ook het meetpunt, of nee, het ding heet een meetspijker of meetnagel, met als officiële naam kernnetbout. In Nederland gebruikt door landmeters om een meetpunt te markeren.

Volgens Wikipedia kan een meetspijker al dan niet voorzien zijn van een tekst. Er zijn verschillende maten:

  • lengte 45 mm, kop 15 mm, gekartelde schaft, geen opschrift
  • lengte 50 mm, kop 25 mm, geen opschrift
  • lengte 50 mm, kop 25 mm, opschrift ‘meetpunt’
  • lengte 50 mm, kop 25 mm, opschrift ‘Messpunkt’
  • lengte 50 mm, kogelkop 16 mm, geen opschrift
  • lengte 75 mm, kop 25 mm, opschrift ‘meetpunt’
  • lengte 100 mm, kop 25 mm, opschrift ‘meetpunt’

Twee meter verderop zat er nog een. Is dit de versie kogelkop, geen opschrift? Deze was wél tussen de tegels geslagen.

Kogelkop kernnetbout?
Kogelkop kernnetbout?

Dit type kan kennelijk ook worden voorzien van een bedrijfsnaam. Gesponsorde meetspijkers! Hier een van de firma Unihorn (onderdeel van Strukton), dat doet in geodata en monitoring, maar ook valgewichtdeflectiemeters.

Unihorn meetpunt
Unihorn meetpunt

Het volgende meetpunt (met ook deze inscriptie) is geslagen in een recent aangebracht triangulatiepunt (driehoeksmeting) dat onder andere wordt gebruikt in de luchtcartografie. De meetspijker bevindt zich bijna exact in het midden.

Triangulatie meetpunt
Triangulatie meetpunt

Mol

Er zijn mensen die denken dat de aarde van molshopen betere grond bevatten dan elders en dat je die als potgrond moet nemen voor je planten. Dan hebben we het over zwarte aarde, want je zou denken dat mollen regenwormen nodig hebben als voedsel en zich daarom in rijke grond ophouden. Maar ook in de zandgronden van de duinen zijn mollen actief, kennelijk is daar in de bovenste laag genoeg voedsel te vinden. Op de foto een zeer verse molshoop, waarbij het omhooggebrachte zand mooi contrasteert met de laag afgevallen blad.

Opladen

De ticketmachines van de NS die voor en na de poortjes staan hebben een subtiel verschil, dat in de praktijk veel uitmaakt in het gebruiksgemak. De kleinere automaten na de poortjes zijn oplaadpalen voor kaarthouders, uitgerust met een vakje waarin je je OV-kaart legt. Die kun je daar in laten liggen tot de transactie klaar is.

Bij de automaten voor de poortjes moet je eerst je OV-kaart scannen. Betaal je vervolgens met een PIN-pas, dan ontstaat er een onhandig moment waarbij je met twee kaarten in de weer bent. Na de betaling moet je namelijk weer je OV-kaart op de juiste plek houden. Bij de automaat met het vakje hoeft dat niet – klein verschil in ontwerp, maar het maakt veel uit.

Energie

Aangetroffen in de kelder van het Industriegebouw in Amsterdam, deze originele verdeeldoos van de Gemeente Electriciteitswerken (het latere GEB, Gemeente Energiebedrijf). Niet makkelijk te dateren, in elk geval van voor 1906. Weliswaar overgeschilderd, maar met liefde de drie kruisjes in lichtblauw ingekleurd (dat zijn natuurlijk niet de Amsterdamse kleuren). Toch aardig dat iemand daar oog voor heeft gehad.