Raam

Een raam als blog. Al jaren hangen er op dit adres in de Verversstraat in Amsterdam activistische teksten voor het raam, zoals “hadden wij Geert niet dan hadden wij altijd Allah nog” en meer poëtische uitingen als “de ziel is de maat van wat mateloos is”. Vaak spelen ze in op de actualiteit.

De blog wordt echter de laatste tijd iets minder goed bijgehouden; sommige teksten zijn al aan het verbleken en niet meer actueel, zoals het commentaar op MH17 (“Reisadvies Malaysia Airlines”). Misschien is het geen kwestie van een verminderde creativiteit. De inkt van de printer is op. Of zoals het nu hangt beschermt het optimaal tegen inkijk of invallend zonlicht. Toch werd bij het langslopen (zo’n 10 jaar) altijd even gekeken of er iets nieuws op de raamkrant was gepubliceerd (overigens dicht bij de Raamgracht, om de hoek zat vroeger Vrij Nederland, toen dat nog iets voorstelde).

Brievenbus

De post betekende vroeger zoveel meer. In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw ontving je nog minimaal elke dag één poststuk (de afrekening van de giro), maar meestal meerdere.

De brievenbus werd vroeger in gebouwen vaak op een prominente plaats ingemetseld in de muur, waardoor direct duidelijk was waar de post bezorgd moest worden. Zoals bij bovenstaand voorbeeld in de Nieuwe Uilenburgerstraat in Amsterdam (een voormalig badhuis, nu muziekcentrum Splendor). Dit type brievenbus is tegenwoordig doorgaans niet meer in gebruik, met dank aan de huidige minimumafmetingen voor de opening. In dit geval is er een nieuwe bus van een groter formaat even verderop in een hek gemonteerd. De oude bus is dichtgemaakt met stukje hout, waarop met enige moeite te lezen valt: “Post 114 in bus hek svp, dankjewel”. Grappig, zowel ‘u’ (op z’n Frans) als ‘je’ dus.

Ingemetseld buiten werking

Muurbrievenbus
Ook deze ingemetselde muurbrievenbus is gesloten met een plankje. Mooi aan dit exemplaar zijn de vier levensgrote stenen schroeven.

Het zal de lezer niet verbazen dat De Balk graag een ingemetselde brievenbus in de muur zou willen hebben. Kunstenaar Maarten Brinkman woonde vroeger op de Gabriël Metsustraat in Amsterdam op de begane grond en had zo’n bus. Zijn bed stond onder het raam, zijn hoofdkussen pal onder de brievenbus. Als hij te laat opstond werd hij gewekt door de toen nog gegarandeerde dagelijkse hoeveelheid post.

Zoiets is ook wel aardig (maar ook dichtgemaakt):

Muurbrievenbus verticaal
Ook al niet meer toegankelijk…

En dan dit exemplaar, tegengekomen in Hoorn. Er is een soort beschermingswal om de bus gemetseld, waarschijnlijk als bescherming tegen de regen. Het doet denken aan een tunnel. Deze is in elk geval nog in gebruik, zo lijkt het.

Brievenbus als tunnel
Brievenbus als tunnel

Spatbord

Fietsen behoren in Amsterdam tot het straatmeubilair. Wie zijn fiets een tijdje ergens in de binnenstad parkeert, zal merken dat die al snel door vandalen wordt vernield. Het eerst sneuvelen reflector, achterlicht, bagagedrager, dat soort zaken. Dit exemplaar werd gezien op de brug aan de Oude Schans en heeft houten spatborden. Normaal hebben spatborden ook afgebogen zijkanten, en dat is niet zonder reden. Dit type zal niet bepaald spatwaterdicht zijn. Het is trouwens een fiets van het Zwarte Fietsenplan, zoals een stickertje vermeld. Dat is geen tegenhanger van het Witte Fietsenplan, maar een winkelketen die origineel dacht te zijn.