Regenjas rampwas

Coating regenjas

De winterjas was dringend toe aan een wasbeurt, een nette manier om te zeggen dat deze gewoonweg stonk.

Nu is dit geen gewone jas maar een dure, waterdichte Zweedse Haglöfs, dus dan volg je de aanwijzingen op het waslabel wel nauwkeurig op. Op lage temperatuur in de machine, geen agressief wasmiddel gebruiken: dat kon. Alleen de bijzondere jas wassen zorgde voor een halflege trommel, dus het wintervest, de handschoenen en wacht, die vijftien jaar oude regenjas konden er ook nog wel bij. Met een voldaan gevoel werd de machine met de voorjaarswas in werking gezet.

Wasperikelen

De laatste toevoeging aan de inhoud van de wastrommel was echter van het type: één teveel. De regenjas bleek een soort binnencoating te hebben die na al die jaren verouderd was en losliet in de was. Gevolg: duizenden (je hebt de neiging naar de miljoenen te grijpen) witte stukjes plakten vast aan jas, handschoenen en vest. Ze hadden het vooral voorzien op moeilijk bereikbare plekken zoals binnenzakken. Ze leken er op het eerste gezicht eenvoudig af te borstelen (een beetje zoals haarroos zag het eruit), maar dat bleek een misvatting. Op dit punt aangekomen escaleerde de zaak ietwat. Met een grove borstel werd geprobeerd het spul van de harige binnenkant van het vest af te krijgen. Dit zorgde er voornamelijk voor dat de borstel vol zwart pluis kwam te zitten. Om de borstel hiervan te verlossen werd een kam ingeschakeld boven de gootsteen, die daarop verstopt kwam te zitten met plukken zwarte stof. Het borstelen veroorzaakte gaten in de stof. Bij het herstellen hiervan werd per ongeluk de voering aan de buitenstof vastgenaaid. Bij het losknippen hiervan ontstond een klein gat in de voering.

(De oude regenjas kon direct richting vuilniszak. Het vest moest worden nabehandeld. De handschoenen werden afgeschreven. De dure jas kwam grotendeels met de schrik vrij).