Magistraal spoedbericht

Data gezichtsherkenning valt in zwart gat

Distortions in spacetime - Marshmallow Laser Feast (MLF)

Direct na de opening van het nieuwe museum voor digitale kunst Nxt in Amsterdam-Noord heeft De Balk de tentoonstelling Shifting proximities bekeken. Bovenstaande foto komt uit een van de installaties genaamd Distortions in Spacetime: in een soort spiegelpaleis (de bezoekers moeten fluwelen overschoentjes aan) kun je de vorming van een zwart gat ‘ervaren’ in de vorm van een visualisatie met geluid. Op de foto heeft het gat veel weg van een klassieke ufo.

Verreweg het populairste onderdeel van de expositie vormde Biometric mirror van sciencefiction-kunstenaar en lichaamsarchitect (?) Lucy McRae en dr. Niels Wouters, een wetenschapper die de interactie tussen mens en computer onderzoekt. Als makke schapen stond men in de rij om kunstmatige intelligentie in kaart te laten brengen wat de gezichtskenmerken zijn. Eerste vraag bij binnenkomst was: wat gebeurt er met de data? Daarover werd ontwijkend geantwoord en verwezen naar een onderzoeksproject van de University of Melbourne (Australië) en het aldaar geldende privacybeleid. Bij de installatie wordt dit slechts kenbaar gemaakt door een opgeplakte QR-code, die verwijst naar een pagina die het project louter heeft opgetuigd om te kunnen voldoen aan de GDPR van de EU. Daarin staat dat de data niet zal worden verkocht aan derde partijen, maar wel gebruikt kan worden voor onderzoeksdoeleinden, ook door partners in het project. Even zoeken op de website van de universiteit wie de belangrijkste partner/sponsor is van dit onderzoek. Aha, Microsoft!