Verkeerd verbonden

T65 telefoon PTT T65 telefoon PTT

Lange tijd heb ik nog een T65-telefoon met draaischijf gehad, als een extra telefoon. Je kon er niet meer mee bellen, maar nog wel gebeld worden. Het toestel figureert ook in het navolgende verhaal uit het eerste nummer van De Balk. Het witte knopje op de T65 was bedoeld voor het geval je een gesprek wilde doorverbinden naar een tweede toestel in huis. In die tijd hadden we overigens een telefoonnummer dat maar één cijfer verschilde van dat van een bekende garage en werden we regelmatig voor het bedrijf gebeld. Als dat meerdere keren per dag voorkwam kon dat soms leiden tot antwoorden als: “Ja, uw auto staat klaar, de rekening is 8.000 gulden”.

Uit: De Balk #1, januari 1976

Jaren geleden heb ik eigenhandig een verandering in de aansluiting van mijn telefoon gemaakt. Tot zover niks abnormaals en het karweitje was zo gebeurd. Alleen merkte ik daarna dat door een druk op het witte knopje, dat onderaan het toestel zit, de bel overging. Hoewel dit officieel niet zo hoort heb ik er verder geen aandacht aan geschonken. Maar vandaag moest ik er opeens weer aan denken. Was een fout in die aansluiting misschien de oorzaak van alle ellende?

Men moet namelijk weten dat ik de nare gewoonte heb om in razernij te ontbranden als zo’n tweekoppig monster een ingesprektoon geeft, of de lijn niet snel genoeg voor elkaar krijgt. Met mijn monster was dat nogal vaak het geval sinds die bewuste operatie. Ik heb de gewoonte ontwikkeld om dan allerlei wildvreemde nummers te draaien, aan het toestel te schudden of te proberen de schijf eraf te rukken. Op een dag zag ik echter een aantal PTT’ers de kast met draden en schakelingen openschroeven. Ik heb even geamuseerd staan te kijken hoe die mensen de kast binnenstebuiten keerden. Een paar dagen later maakten ze het nog bonter en verwijderden ze een stuk trottoir en groeven zichzelf in. Ik heb ze toen maar eens gevraagd naar de bedoeling van dit alles, waarop ze me mededeelden dat er veel storingen in deze buurt werden gemeld en zij daarom nu de opdracht hadden gekregen een kijkje onder de grond te nemen.

Ik heb toen nog eens over mijn telefoonterreur nagedacht en als vanzelf stapte ik naar de telefoon om 0017 te bellen en alles op te biechten. Maar omdat ze niet eens de moeite namen om op te nemen heb ik uit woede de draad toen maar uit het toestel getrokken, dat overigens zelf in de prullenbak terecht kwam. Sindsdien heb ik helaas geen telefoon meer.