Categorieën
Magistraal spoedbericht

In de bonen

Overpeinzingen van een reclamemaker –

De tekstschrijver zuchtte even. Het zat hem niet mee de laatste tijd. Vorig jaar was een van zijn creaties bij de taalrubriek van De Volkskrant te kijk gezet en eerder had een van zijn slogans een prijs voor dubieus taalgebruik gewonnen. Dit keer zou hij het simpel houden, gewoon: koffie, van bonen. Hij keek nog eens goed naar de foto. Wat een merkwaardige rook steeg er op uit dat kopje, die vormgevers sloegen altijd een beetje door bij het photoshoppen.

De opdrachtgever had gebeld, ze hadden meerdere soorten koffie, dat moest er wel op, en de appeltaart natuurlijk. In grotere letters. Het was ook nooit goed. Ok, diverse soorten koffie van bonen met appeltaart. Zouden ze bedoelen dat ze verschillende soorten bonen hebben? Of gewoon latte, cappuccino en espresso? Het zat hem dwars dat hij zo’n simpele opdracht niet snel tot een goed einde wist te brengen. Er zat al teveel tijd in, na dat gedoe met de fotograaf die in eerste instantie geen lepeltje in het kopje had gezet, terwijl dat toch duidelijk in de opdracht stond. Moest de shoot over, maar nou was het lepeltje weer te lang voor zo’n soort kopje. Volgens de fotograaf was dit hem verkocht als koffielepeltje, die zijn nou eenmaal lang. Maar dat bord was voor een afhaaltent, daar hebben ze toch van die goedkope bekers? Gek dat hij daar niet eerder aan had gedacht. Nou ja, het staat wel luxe.

Hmm, koffie van bonen met appeltaart? Hij zou daar beter gemaakt tussen kunnen zetten. Dan werd het wel wat lang. Hij wist niet zeker of gemaakt eigenlijk wel nodig was. Hij zou het voor de zekerheid wat kleiner en tussen haakjes zetten. Ach, dat snappen de mensen wel. Punt erachter, ook al was het geen zin. Hij was hier wel klaar mee.

(Na plaatsing belde de opdrachtgever met de klacht dat hij de prijs nergens kwijt kon. En dat er Togo bij had moeten staan. Had hij nog gevraagd of die bonen dan uit Togo kwamen, maar dat bleek TO GO te zijn. De mensen moesten het meenemen.)