Muziek die na 45 jaar niet tegenvalt

Mijn generatie heeft muziek op verschillende dragers meegemaakt: vinyl, cassette/band, cd en digitaal. Nadat ik de voor mij belangrijke platen al op cd had aangeschaft (en die later heb overgezet naar digitale bestanden), heb ik bij een verhuizing alle langspeelplaten verkocht aan Record Friend (winkel voor tweedehands vinyl in Amsterdam), maar niet nadat ik daarvan een lijst had aangelegd. Die komt nu mooi van pas om de albums via een muziekdienst weer eens te beluisteren.

Veel van mijn lp’s heb ik rond 1975 aangeschaft, waarbij mijn muzieksmaak voornamelijk werd bepaald door Wim Noordhoek, Rik Zaal en Jan Donkers op de vaste VPRO-vrijdagavond op de radio. Op zaterdag ging ik dan vaak even langs de platenwinkel. Bij herbeluistering merk ik dat ik sommige platen eigenlijk wel mis.

Stacked Deck

Bijvoorbeeld het debuutalbum van de Amazing Rythm Aces, Stacked Deck (betekent een gemanipuleerd kaartspel, wij kennen de uitdrukking ‘doorgestoken kaart’). Wat vroeger niet kon: meteen alle andere albums van de groep beluisteren. Dan blijkt dat het eerste album veruit hun beste was, een geruststellende gedachte, dat was toen dus een goede keuze (wat niet voor alle lp’s op mijn lijstje geldt). Bovendien nu zonder tikken en in een betere kwaliteit (remastered) te beluisteren. De groep (minus een paar leden) is overigens nog steeds bij elkaar.

Wat wel gek is: de digitale versie heeft er een nummer bij gekregen (ik denk dat het is toegevoegd bij het ‘remasteren’). Dat nummer (‘Mystery Train’) past niet goed bij de rest. Voor mij is de lp na het nummer ‘King of the Cowboys’ afgelopen. Een album vertelt een verhaal en door die toevoeging is het eind daarvan nu ineens veranderd.

Reacties zijn gesloten.

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑