Kilometervreter slechte stappenteller

Straatnaambordje Long Walk in Chalfont St. Giles, UK Straatnaambordje Long Walk in Chalfont St. Giles, UK

Volgens de Ierse neurowetenschapper Shane O’Mara* ‘zouden we weer vijftien kilometer per dag moeten lopen’, aldus een artikel in NRC. Hierin staat ook dat hij pas blij is als hij aan het eind van de dag 15.000 tot 17.000 stappen op zijn stappenteller heeft staan. Een stap is echter geen meter, maar gemiddeld zo’n 60-70 cm (dus zijn streefgetal aan stappen komt neer op negen tot tien kilometer).

Vijftien?

Die vijftien kilometer, is dat ergens op gebaseerd? Volgens de wetenschapper liep de mens een eeuw geleden dat gemiddeld (!) op een dag en zouden we daar weer naar terug moeten. Ik weet niet waar hij dat getal precies vandaan heeft, maar het lijkt me tamelijk veel. Ik kom zelf een aardig eind, maar mijn gemiddelde over 2019 komt op 7,4 km (12.293 stappen) per dag. Daar zitten ook dagen van drie of vier kilometer tussen. Ik zou dus het dubbele moeten bereiken, dat is me tot dusver hooguit een paar keer gelukt. Ik geef toe dat ik niet de snelste ben, maar met mijn wandeltempo zou dat op minimaal vier uur per dag lopen neerkomen.

Vorig jaar voor het eerst een stappenteller gebruikt (smartphone): dit was mijn gemiddelde wandelafstand per maand in 2019. Zitten ook wat fietskilometers bij (waarbij een trap = een stap), wat het beeld wat vertroebelt.

Onhaalbaar in de winter

Wandelen in een stad is net zo verrijkend voor de geest als wandelen in de natuur, maar in de huidige tijd van spectaculaire verstedelijking zijn de mogelijkheden tot stadswandelen ernstig aangetast. In de meeste steden hebben stadsplanologen het voor het zeggen, en zij geven auto’s prioriteit boven de wandelende mens. – Shane O’Mara

In de winter vijftien kilometer lopen in mijn voorkeursgebied, de duinen, betekent drie uur reistijd, plus wandeltijd en pauzes van 5 uur komt neer op acht uur in totaal. In januari ga je dan in het donker weg en ben je in het donker terug. Dat lijkt me niet te doen. De Ierse neurowetenschapper is wat mij betreft ook te veel kwantitatief bezig. Een wandeling in de stad is niet hetzelfde als in de duinen. Op onverharde paden in een mooie omgeving loop je veel gemakkelijker lange afstanden. Probeer dat maar eens in de polder langs ellenlange rechte wegen voor elkaar te krijgen. Ik denk dat ik me vooralsnog houd aan het uitgangspunt van de 10.000 stappen per dag van de Japanse arts Yoshiro Hatano. Daar zit ik tenslotte al boven.

* Van Shane O’Mara verscheen bij De Bezige Bij het boek Te Voet, Hoe twee benen de mens verder brengen (krijgt niet meteen de prijs voor de beste ondertitel).