Leesplankje

In het restaurant van het Teylers Museum in Haarlem hangen werkjes van schoolkinderen. Die hebben aan de wand hun eigen ‘leesplankje’ samengesteld, met tekeningen/objecten en woorden die ze uit losse drukletters konden samenstellen. Doorgaans, getrouw aan het origineel, eenvoudige woorden van één lettergreep, zoals zon, maan, brief of tak.

Maar er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen. Kinderen die veel langere woorden gebruiken, de voorgedrukte letters vermijden of nieuwe woorden bedenken. Ik weet nog dat ik zelf ook regelmatig zin had om bij de oefeningen letters buiten de lijntjes te tekenen, gewoon om eens te kijken wat het effect zou zijn (dat was een bestraffend ‘Foei!’ eronder en geen felbegeerd plaatje of stempeltje). Mia, de bedenker van het woord ‘vladigliter’, heeft haar eigen spelling ook nog eens gecorrigeerd, want ‘vladigter’ klopte natuurlijk niet.

Geheel volgens instructie uitgevoerd…